Chongqing

Bij gebrek aan de interessante dingen en slecht weer in Chengdu (alle sites lagen redelijk ver verwijderd van de stad; tot 3h met de bus), ben ik vrij snel vertrokken naar Chongqing. Het weer is hier iets beter (geen regen) en we kunnen hier wel een paar interessante dingen doen. Maar eerste een kleine geografische noot. Chongqing is gesitueerd daar waar de Jialing rivier in de Yangtze stroomt. Het oude stadscentrum is gelegen tussen beide rivieren. Maar door de groei van de stad is het noodzakelijk gebleken om uit te breiden langs beide rivieren. De stadsgebieden worden verbonden met een aantal bruggen en tunnels.

De medewerkers van het hostel (Tina's Hostel), over't algemeen studenten, zijn hier supervriendelijk en een bron van informatie. De eerste dag werden we door de receptionist meegenomen naar een eetgelegenheid waar we anders nooit zouden komen. Het eten was schitterend, hoewel ik 2 gerechten, na een klein proefstukje, toch wijselijk heb laten passeren. De stad is in heel China gekend om zijn spicy gerechten, en dat is iets waar ik geen fan van ben :)
En onze Chinese gastheer stond erop dat hij zou betalen. Wat tot onze grote opluchting niet mogelijk bleek omdat hij niet genoeg geld bij had. Hij wou eerst nog snel geld gaan afhalen, maar zowel Jay als ik vonden dat idioot en hebben de rekening betaald. Het schaamtegevoel was duidelijk afleesbaar van zijn gezicht en on het slechte gevoel (of is het oneer) tecounteren werden we dan maar getrakteerd in een Stabucks, En neen ditmaal was er geen tegenspraak mogelijk.

Het weer verbetert met de moment. De grijze wolken trekken weg en maken plaats voor de zon. Deze zon maakt onmiddellijk duidelijk dat ook deze stad te lijden heeft van het 'Chinese probleem'. Smog.Het zicht naar de einder toe is quasi nihil. Gebouwen op minder dan een kilometer zijn slechts schaduwen, vormeloze, detailoze blokken, de een naast de andere, gehuld in een nevel. Vermoedelijk is deze constante mist ookeen katalysator van mijn zware verkoudheid (of was het een lichte keelontsteking), die maar niet lijkt te verdwijnen. De 2e avond in het hostel was van hetzelfde. In de namiddag waren Jay en ik naar de overkant van de Yangtze rivier gegaan met de kabelbaan, een toch wel eigenaardig type van openbaar vervoer, zeker om dat in China te zien :)
Daar aangekomen hebben we een leuke wandeling langs de oevers gemaakt, nagekeken door tientallen Chinezen. Blijkbaar zien ze niet al te veel vreemdelingen in dit gedeelte van de stad. We zijn dan ergensgaan eten in een klein restaurantje en aangezien ze daar geen foto-menu hadden was het een gok. Noedels met gekookte mais en een soort van gehakt. Ik ben erin geslaagd 2/3 van mijn kom leeg te eten, derna had ik enkel bluswater nodig... :)
De avond in het hostel was geweldig. Rustig zitten en kaartspellekes spelen met de staff. Er zijn hier niet veel backpackers, dus het contact is snel gelegd. Vooral omdat de staff heel gebrand is om hun Engels te verbeteren en/of uit te breiden en om informatie te ontvangen over het Westen. Dat maakt dat we samen uren verdrijven :)
En als we honger hebben rond een een uur of elf 's avonds dan trekken we samen de binnenstad in. Downtown, en dat kan je hier letterlijk interpreteren, eten gaan zoeken op plekken waar ze nog nooit een vreemdeling gezien hebben. Toeristen hebben ze al wel zien rondlopen in de stad, maar de toeristen in hun straat? Neen, das is hoogst uitzonderlijk en dat is er ook aan te zien. Maar de ontvangst is meer dan vriendelijk. De talrijke Hello's en opgestoken duimen maken dat snel duidelijk.
Ze zijn helemaal verbaasd als we een lokaal eetgelegenheid binnenstappen en gekookte dumplings bestellen. Twee normale, ene very spicy (voor Jay), en ene 'ik heb schrik van spicy' (zoals ze het hier uitdrukken) voor mij. Heerlijk!

De dag erna is het weer alweer een pak minder, maar het regent ten minste niet.
Vandaag 1 november is het trouwens ook 25 september!

Morgen met de nachttrein (zo'n 18h op de trein) naar Kunming, thuisbasis van de legendarische 'Vliegende Tijgers'. Ik zal daar waarschijnlijk een dag of 5 zitten aangezien ik een paar dagen kwijtspeel met het regelen van mijn Vietnamees visum. Volgens de weerberichten is het daar zonning met 20 graden. Jeuj! Laat ons hopen dat de smog geen roet in het eten gooit.