Vang Vieng en Vientiane

Heel de toeristische sector in Vang Vieng is maar rond een ding gebouwd: Tubing.
in het kort: gezeten in een binnenband de rivier volgen voor 4km en af en toe (of juist heel veel) eens stoppen aan de ontelbare barrekes op de oevers.
Resultaat: 75% van de toeristen komt rond 18h ladderzat aan in het dorpje en duikt dan een restaurant/bar in om het feestje verder te zetten.
Conclusie: niet echt mijn ding.

En de ervaring heeft mij geleerd dat ik voor 75% gelijk had. Het laatste deel (ongeveer de helft) drijf je inderdaad in een mooie omgeving rond. Eentje die (nog) niet is aangetast door het idee van geld. Het tuben zelf was niet erg speciaal, je gleed rustig door het water en af en toe moest je je gat eens opheffen. Als je dat niet deed kon het wel eens zijn dat je bleef hangen achter rotsen. Er waren 25 barrekes op de eerste kilometer. Resultaat is dat het overgrote merendeel van de tubers de laatste 2 km ladderzat afleggen of dat ze kiezen voor een tuk-tuk terug naar het centrum. Een stad kan je Vang Vieng onmogelijk noemen, het centrum bestaat uit 3 straten en er zijn hoop-en-al 30000 inwoners.

Blijkbaar was er hier ook een of andere Blue Lagoon te zien. Daar zijn we met brommertjes naartoe gereden. Maar dat was een echte afknapper. De grot in de buurt heb ik geskipt, aangezien ik mijn petzel niet bij had. En het is nogal moeilijk om met mijn schitterend nachtzicht een pikdonkere grot te verkennen. Naar het schijnt heb ik niet al te veel gemist. Dit is dus nog maar eens een bewijs dat een reisgids niet altijd kan bekoren (Zowel LP als RG gingen hier de mist in)

De dag daarna zijn we naar Vientiane gereden met de local bus, de goedkoopste optie en dus ook de traagste. Traag omdat de bus al 20 jaar dienst deed en dus niet meer van de snelste was, in Belgie zou die trouwens nooit door de Technische Controle geraken. Daarbovenop is het mogelijk om de local bus op eender welke plaats langs de weg tegen te houden en op te stappen of om goederen mee te geven naar een bestemming op de busroute. Ondertussen is de groep opgesplitst. Lien en William zijn een dag langer in Vang Vieng gebleven.

Vientiane is de rustigste hoofdstad die ik ooit gezien heb. De accomodatie is redelijk duur (heel Laos is eigenlijk relatief duur in vergelijking met Vietnam), maar we hebben dorms gevonden aan 25000 kip (ongeveer 2,5 euro).
Ook hier hebben ze weer een Belgisch cafe, dus nu heb ik me toch maar laten gaan en een lekker frisse Hoegaarden besteld aan 50.000 kip. Heerlijk bij deze bijna ondraagelijke temperaturen en geserveer met zoute nootjes!. Ik heb nu dus in elk land minstens 1 Hoegaarden gedronken. Ook het laatste pakje Belgam 20 is nu in gebruik en ik heb nog 3 repen Cote D'Or Noir de Noir, maar die hou ik voor Kerst en Nieuwjaar. Toch een beetje feest dan :)
.
Het stadscentrum is niet zo uitgebreid dus dat maakte het weer een beetje draaglijker. De stad ligt aan de Mekong, maar die is momenteeel maar half zo groot als de rivierbedding doet vermoeden. Het is dan ook het droge seizoen. Eigenlijk is er hier niet al te veel te zien, uitgezonderd het Koninklijk Paleis en de 10tallen tempels. De ene al wat beter onderhouden dan de andere. Maar je moet hier altijd passeren om naar het zuiden te gaan en zo naar Cambodia. Waarschijnlijk zal de reisgroep hier opsplitsen. Mathias gaat naar de Kong Lo Cave, Jeff gaat naar de 4000 eilanden en Michael is nog niet zeker. Lien en William gaan wss terug naar het noorden richting Chang Mai in Thailand (daar ga ik over een week of twee zijn denk ik).