Sapa en omstreken

Na een min of meer geslaagde driedaagse in Ha Long Bay. Het weer was ok, de tour op zich ook, de deelnemers niet altijd :)
De avond na de laatste dag van de tour ben ik direct vertrokken naar Sapa. Het bleek dat nog 4 andere van die Bay tour naar Sapa gingen. Een Canadese, Een Duitse en een koppel Nieuw-Zeelanders. Vooral die laatsten waren geweldig reisgezelschap. Heel de trip was een aaneenschakeling van hoogtepunten, aangename verrassigen en keihard onderhandelen :)

Het begon al bij de nachttrein, zonder nadenken een ticket bestellen is niet altijd slim! De eerste de beste trein is niet noodzakelijk de beste. Aankomen om 0500h in de ochtend is niet altijd ideaal :) Het heeft wel het voordeel dat bij aankomst in Sapa (zo'n 35km van het station in Lao Cai) er nog kamers over zijn in alle hotels.
De eerste dag zijn we met de scooter op verkenning vertrokken naar de Silver Waterfalls. Een mooie waterval ware het niet dat deplek achter de weg omgetoverd was in een mini-vuilnisbelt. Een probleem dat blijkbaar wel meerdere landen ondervinden.
Diezelfde middag zijn we nog naar een andere plek gereden. Beter bekend als de 'mud slide'. Toeristen moesten daar een redelijke steile hellig naar beneden komen, door het natte weer was het pad een echte glijbaan. Tor ons groot jolijt gingen alle toeristen op hun bek (de beste sturlui staan aan wal), de lokale bevolking liep de berg op met een gevulde rugmand alsof het niets was.
Eens terug op de scooters was het genieten van het landschap. Het weer zat niet helemaal mee, maar als we uit de wolken kwamen was het adembenemd.

Zondag zijn we naar de zogenaamde inheemse markt van Bac Ha gegaan. Wij hebben ook een tour genomen omdat dat nu eenmaal handiger is voor het vervoer. hoewel, eens op de markt, bleek dat er op eigen houtje heengaan best mogelijk is en met wat chance zelfs sneller. Goedkoiper is het zeker en vast, maar wij wilden het risico niet lopen. De markt zelf was ok, maar verschilde in niets met een lokale Bolviaanse markt. de typische lokale klederdracht, de nodige toeristische spullen en eten. De dag wer echt goedgemaakt door het hemelse weer, waardoor het helemaal niet erg was om 3h op een markt te lopen. En kopojes probeert te doen, maar je hebt telkens weer het gevoel dat ze je afzetten. De helft van de bezoekers waren trouwens toeristen die tussen twaalf en een in een bus geladen werden en naar het station Van Lau Cai gereden werden. Maar op de terugrit werden er nog enkele lokale bezienswaardigheden aangedaan: een voor toeristen aangepaste lokale woning en de Vietnamees-Chinese grens. Waar ik een aantal mooie zonsondergangfoto's heb kunnen trekken.

Dag drie was de dag!
Een homestay bij de H'mong een lokale bergstam.
De wandeling naar het huis van May was op zich al de moeite. Niet echt een routedie je zou uitkiezen, mocht je daar op je eentje rondwandelen. Natuulijk kregen we de nodige toerischtische praatjes te horen, Maar dat hoort er nu eenmaal bij in deze regio. Ze hebben allemaal goed door wat geld in het laadje brengt :)
Het weer was terug aangenaam, wat de trip door de vallei een leuke toch maakte. Aangekomen in het dorp werden we over modderige, kronkelende paadjes naar May's huis geleid op de flank van een berg. Onderweg ben ik een groepsreis van Belgen tegengekomen, Vlamingen zoals ze zichzelf noemden. De Chinezen en Vietnamezen weten nog eens Belgie lniet liggen, laat staan dat ze Vlaanderen ooit zouden leren kennen. Veel ongeloof en verwondering toen ze mijn route te weten kwamen. Het simpele maar degelijk huis is volledig uit hout gebouwd door May's man, uitgezonderd een functionele salontafel en bijhorende lage bankjes, die werden bovengehaald indien nodig en een TV-meubel was er niets in het huis. We brachten de nacht daar door. Ik in het bed van de oudste zonn, Tara en Gary (NZ) in het echtelijk bed. Tot onze grote verbazing werden er voor het eten enkele gebeden opbezegd die eindigden in amen. Blijkbaar hebben de Franse paterkes toch een serieuze indruk achter gelaten. Om 2130h, na een geanimeerd gesprek en de bijbelstudie met enkele buren, kroop iedereen onder de wol en was het gedaan voor de dag, die om 0500h al terug zou beginnen met het bereiden van het varkenseten :)
Na het ontbijt enkele uren later (gekookte mais met rijst en varkensvlees) werden we meegenomen op een trip door het platteland (allezja plat is een groot woord). Het weer was omgeslagen en we zagen amper 250m ver. Bij een uitstekende lunch (noedels, rijst, een of andere groene groente en ei) werden nog enkele zakelijke transacties afgewerkt die de nodige ergernis aan beide kanten opleverde. Een misverstand over de prijs door verkeerd begrepen bedragen is nooit leuk, maar na het nodige argumeteren en onderhandelen zijn we mijns inziens toch een faire prijs
overeengekomen. Het resultaat is dat we een ervaring rijker zijn en enkele mooie souvernirs hebben bemachtigd.
De terugweg naar Sapa was een wandeling van 10km bergop in een grijze nevel die je kletsnat maakte. Het zicht was verminderd to hoop en al 70m, maar dat maakte het allemaal nog mysterieuzer. Het gevaar kam van de brommers die zonder licht reden in deze erwtensoep. Gewoon onbegrijpelijk en onverantwoord. Maar blijkbaar dagelijkse kost. En dan te weten dat de H'Mong deze route 2xdaags afleggen...

Nu op naar Dien Bien Phu en tot mijn grote verwondering zal ik de busrit delen met 2 Nederlandstalige Belgen!