DMZ

De DMZ (DeMilitarised Zone) is een zone van 4km breed (2km langs elke kant van de DML), waar officieel geen militairen en of wapens mogen gestationeerd zijn. De DML (oftewel DeMarcatie Lijn) is de enige echte officiele grens tussen beide Korea's vastgelegd in het staakt-het-vuren bestand in 1953. Officeel is de oorlog dus nog steeds niet afgelopen. En het is Zuid-Korea dat de nodige papieren om de oorlog te eindigen niet getekend heeft...

De DMZ-tour was naar mijn bescheiden mening een knap staaltje van verdoken propaganda tegen het Communistische Noorden. Het is waar dat je de mogelijkheid hebt om in Noord-Korea te wandelen (lees: je kan je in een afgeschermde UNO-barak 3m over de grens begeven). Met een beetje chance, en wij hadden die chance, zie je een paar Noord-Koreaanse soldaten die aan de grens staan. In ons geval waren het een stuk of 7 officiers die toeristje kwamen spelen aan de grens. Je ziet ook enkele soldaten met verrekijkers de groep toeristen in het oog houden. Als ze fototoestellen hun richting zien uitkomen spreingen ze snel achter een pilaar :)

Maar er worden zoveel "veiligheidsmaatregelen en voorschriften' uitgeschreven zonder dat je eigenlijk weet waarom. Je mag geen shorts dragen, topjes, sandalen, slippers; je mag niet reageren op het is eender welke uitdaging van het Noorden, je mag niet wijzen naar de soldaten van het Noorden. En dat allemaal omdat het Noorden ons elektronisch monitort en die beelden dan zou kunnen misbruiken in hun propaganda-materiaal.
Deze strenge maatregelen zijn alleen geldig in Panmunjom, het "dorpje" op de grens waar in 1953 de wapenstilstand getekend werd. De rest van de tour, waar je o.a. het grootste nutteloze treinstation in de wereld kan bezoeken (het is het laatste station in Zuid-Korea, de sporen zijn evenwel aangesloten op het treinnetwerk van het noorden, zodat het theorotische gezien mogelijk is om vanuit Seoel naar Brussel te treinen).
Je bezoekt de 'Freedom Bridge', waar alle Noord-Koreanen die in Zuid-Korea wonen hun nieuwjaarswensen op een kleurig lintje schrijven en dit lintje dan aan de brug hangen.
Je ziet de laatste locomotief die over de grens is gereden (en aan diggelen is geschoten). Je wordt dan weer in een bus gestoken en snel snel naar de 3rd Infiltration Tunnel gereden. Een tunnel in 1978 ontdekt: 1400m lang, 2m breed en 2m hoog hoewel dat laatste niet helemaal klopt, want ik moest de hele bewandelbare lengte (een kleine 300m) gebukt lopen... Er zijn 4 van die tunnels die van het noorden naar het zuiden lopen, volgens de gidsen is het mogelijk om, d.m.v. die tunnels 16000 soldaten op 4h in Zuid-Korea te krijgen. Je kan je dan ook de vraag stellen of er nog van die tunnels zijn...

De tour is interessant, maar het is wel nodig om alles wat je gezegd en getoond wordt redelijk kritisch te beluisteren en bekijken. Dat maakt het natuurlijk niet zo makkelijk, maar ik kan me voorstellen dat een hele hoop mensen die die instelling niet hebben, overtuigd zijn van het gevaar uit het Noorden. Terwijl het gevaar gewoon aan beide kanten van de DML ligt...

Het straffe is dat veel Zuid-Koreanen een unificatie wensen, maar nog steeds een hemelse schrik hebben voor een militaire invasie door het Noorden. Daarom ook dat er hier in Korea nog steeds 30000 US soldaten gestationeerd zijn. En die zijn niet altijd geliefd, maar iedereen beseft heir dat ze niet zonder die soldaten kunnen...

Vandaag vertrek ik voor een week of 6 naar China, en zoals jullie wel weten is in China niet het hele internet beschikbaar. Het is dus mogelijk dat deze blog niet gebruikt zal kunnen worden... (net zoals facebook en ander social community websites)