Dus, het eerste deel. Van Moskou naar Irkutsk. We zijn vertrokken op 11-09 om 21h25 en uitgestapt 15-09 om 01h16. Allereerst een kleine opmerking. Het Russisch treinnetwerk is volledig gebaseerd op Moskou-tijd, Dit geeft wel rare situaties aangezien we dus eigenlijk zijn aangekomen om 06h16 lokale Irkutsk-tijd. Geen idee waarom ze enkel Moskou-tijd gebruiken, maar mij lijkt dat het gemakkelijkste om een zo uitgebreid netwerk te synchroniseren (De afstand Moskou-Vladivostok is 9259 km).
De trein zelf was een mix van moderne wagons en oudere, ik had natuurlijk de pech om in een oudere terecht te komen. Dat is deels natuurlijk mijn eigen schuld. Ik had mijn ticket maar iets vroeger moeten kopen en niet op de dag zelf...
Ik heb 3e klas gekozen en ook dat was misschien niet het meest ideale, want zoals jullie op de foto's kunnen zien lag ik in de rijrichting en laat die bedden nu ongeveer 20cm korter en smaller wezen dan de andere. Maar ook dat is dus een beetje mijn eigen schuld :)
Langs de andere kant in 3e klas (Platzkarty zoals ze dat hier noemen) zit je met 56 mensen in een wagon, dus is de kans wel groot dat je contacten legt. In 2e klas (Kupe) zit je met 4 in een compartiment dat je kan afsluiten, als je daar de pech hebt om met 3 Russen te zitten die alleen maar zuipen en lawaai maken (en geloof me die kans is redelijk groot), dan denk ik dat de reis nog erger is...
Nu ik heb in ieder geval dikke pech gehad met het eerste deele van de reis. In mijn coupe zat er niemand die Engels kon of wou spreken. De eerst edag heb ik dan maar aangepapt met de man over mij. Een al wat oudere man die toch de moeite wou doen om een gesprek te voeren. He was niet makkelijk, maar we hebben onze plan toch kunnen trekken, welliswaar met behulp van mijn Hoe & Wat Russisch woordenboekje. Yuri bleek een ingenieur Radiotechnologie te zijn en meegewerkt te hebben aan enkele belangrijke Russische satteliet-projecten (als ik het allemaal goed begrepen, natuurlijk). Spijtig genoeg was hij de volgende morgen al op zijn bestemming. Daarna was het krot en companie...
Gelukkig ben ik in 2e klas een stel Hollanders tegengekomen die een volledig georganiseerde Trans-Sib aan het doen waren ('t is te zeggen, 2 van hen hadden enkel de treintickets in Nederland geregeld en de overige 10 hadden een volledig uitgestippelde reis geboekt). Dus heb ik af en toe de trip naar 2e klas gewaagd, door een Chinese wagon die echt wel stonk naar eten, om daar een babbeltje te slaan.
Het eten op de trein was best wel te pruimen. Je kan het onmogelijk 5 sterren geven, maar het was zeker niet slecht, borsjt, eireren een of andere maaltijdsoep met vlees. Ja ik vond het niet slecht :)
De barverantwoordelijke was een vrouw met nukken, hoewel ik vermoed dat ze gewoon de drukte van 12 drinkende Nederlanders in een wagon niet aankon, zeker niet als er ook nog een Oostenrijkse Australier mee komt drinken. Ik hehb geen problemen met haar gehad, maar ik zag dan ook dat ik alleen ging eten, integendeel ik werd best wel in de watten gelegd :)
Momenteel zit ik in Irkutsk en ik heb een stevige verkoudheid te pakken. Op aanraden van de Russische receptioniste ben ik een of ander homeopatisch drankje gaan halen en een pot honing. Volgens haar zou ik er over 3 dagen vanaf moeten zijn. Let's hope so...
De temperatuur is hier gevoelig lager dan in Moskou, hoewel het in het zonneke best aangenaam is. Maar ja we zitten dan ook in Siberie.
Ohja ik ben hier in het hostel 3 Britten tegengekomen die in Moskou in hetzelfde hostel zaten... Zij gaan naar Mongolie (zoals 95% van de Trans-Sib reizigers), hier scheiden onze wegen dus :)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten